تبليغاتX
هدی نامه

هدی نامه

نامه ای که بالاخره تمام خواهد شد......نه خیلی دیر!

بعد از ۱ سال و اندی بازم اومدم آپدیت کنم

حس می کنم اونقدر پیر شدم که از پست های قبلیم یکم خندم بگیره........

حسی عجیب دارم....انگار از یه جایی تو زندگی یه کاتالیزور انداختن تو محفظه ی واکنشم و سرعت تغییرات زیاد شد!!!! باور کنین..... الان من با محیط اطرافم یک کمپلکس محلول ساختم

اما دوست ندارم اینجوری باشه.... دلم می خواد همیشه همون شور و شوق قدیم باهام بمونه.....

 

نوشته شده در جمعه سی و یکم تیر 1390ساعت 21:55 توسط هدی| |

سلام

من دوباره اومدم....البته نمی دونم دارم دقیقاً به کی سلام می کنم.... اما می دونم یه روزایی خیلی هارو داشتم که بیان هدی نامه رو بخونن و نظر بدن.....یه روزهایی .....اون روزا که جوون بودم و سر پر شور و شری داشتم.....یادش بخیر.....

وقتی وارد دانشگاه شدم، با دیدن یه سری آدمای بی حال آتش شور و شوقم رو به سردی گذاشت....از همه ی چیزهای خوب گذشته دور شدم تا مثلا مهندس!!!! بشم.... از همه شور و شیدایی هدی بودنم فقط واسم همین خطاطی مونده که گه همینم نمی موند دیگه نمی دونستم با چی آروم کنم این دل آشفته رو..............

امیدوارم امسال سالی باشه که بتونم همه ی کسایی رو که حال و هوامو ازم گرفتن ببخشم......(یعنی ممکنه؟)

سال نو همگی پیشاپیش مبارک......

نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم اسفند 1388ساعت 15:1 توسط هدی| |

دلم گرفته

        خیلی زیاد.....

                  از خودم و گناه هایی که مرتکب شدم

                                                  متنفرم........

                                                            اما خدا خودش گفته که توبه کننده ها رو دوست داره

                                                                         می خوام توبه کنم واسه همیشه...

نوشته شده در جمعه شانزدهم اسفند 1387ساعت 18:55 توسط هدی| |

بارون میزنه روی گونه هام

                       می باره روی شونه هام

                                                      بــــــــــارووووووووون

                                                                               وای از این گذر دورون

بارون............... میاره برام یاد تو

                                            گرمی خاطراتتو

                                                         بــــــــــاروووووووون

                                                                               وای از این گذر دورون

صدتا بهار گذشت

                          ای روزگار گذشت

                                             شبای تار گذشت

                                                                  صبح غمبار گذشت

اما این قلب من لحظه ای از تو یار... نگذشت

   برف سفید دیدیم

                            ماه و خورشید دیدیم

                                                    لرزش بید دیدیم

                                                                           موی سپید دیدیم

                                                              اما از میوه ی باغچه ی عاشقی نچیدیم

من پشت شیشه با

                          چشمای بارونی

                                              منتظر می مونم

                                                                  تنها تو میدونی

خونه بی تو شده

                             زندون خاطره

یاد تو می باره

                              از پشت پنجره................

ای تو بهار من

                ای تو دلدار من

                                  بی تو خزون شده

                                                            آخر کار من

طی شده عمر من

                                   پشت این پنجره

                            بغض ابرای دل

                                            ریخته تو حنجره......

                                   

 

نوشته شده در یکشنبه نوزدهم آبان 1387ساعت 6:18 توسط هدی| |

nader-ebrahimi.jpg


«ديگر نگاه هيچ‌كس بخار پنجره‌ات را پاك نخواهد كرد... چشمان تو چه دارد كه به شب بگويد...
شب از من خالي‌ست هليا...  شب از من، و تصوير پروانه‌ها خالي‌ست...»


 از :"بار دیگر شهری که دوست می داشتم"  از زنده ياد نادر ابراهيمي
 
نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 18:29 توسط هدی| |

 سعی کن گاهی بدون دلیل در خلوت خود بخندی... می ترسم با این همه بی خندگی آخر لبانت خنده از یادشان برود...
نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم خرداد 1387ساعت 20:41 توسط هدی| |

Design By : Night Melody